บันทึกประจำวันของเจ้าหญิงข้าวปั้นประจำวันที่15มีนา 2549

อา ช่วงปิดเทอมนี้เหนื่อยมากๆเลยทุกๆวันต้องไปช่วยแม่ขายขนมจีนน้ำยาที่บ้านพระราม9 ลูกค้าเยอะมากกก นี่คือกิจวัตรประจำของเราทุกวันนะ(ขอบ่นหน่อยเหอะอัดอั้นมาก T^T (กัดผ้าเช็ดหน้า) -_-"

7.50:ตื่นนอน อาบน้ำกินข้าว

8.30:แกะสลักแตงโมเอาไว้โชว์ขายลูกค้าเพราะร้านเป็นแบบไทยๆ มีเปิดเพลงไทยประกอบ แต่เป็นแค่เพลงที่ไม่มีเนื้อร้องนะ เช่นระนาดเอกเดี่ยว ระนาดทุ้มเป็นต้น

9.00:เตรียมขนของขึ้นรถจากล้านลาดพร้าวไปขายอาหารที่พระราม9 แต่ละหม้อนี่หนักมากมายแล้วยังมีข้าวอีก2หม้อฯลฯ ต่อจากนั้นก็ไปซื้อขนมจีนต่อ คือขนมจีนนี่ต้องขายวันต่อวันเก็บไม่ได้ไม่งั้นเสีย

9.30:เตรียมจัดร้าน เราต้องทำงานตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ ตั้งแต่ตอนแรกช่วยยกหม้อต่างๆออกจากรถ เตรียมยกจานหม้อไหต่างๆออกมานอกร้านแล้วขอบอกว่าจานชามหนักมากกก ไม่ใช่จานพลาสติกธรรมดานะเออ เรียกว่าไรเราก็ไม่รู้ เซรามิกมั้ง-_-" ก็ยกๆไปจนมดลูกจะเคลื่อนอยู่แล้ว ต่อจากนั้นก็จัดโต๊ะต่างๆให้เป็นระเบียบ พอเริ่มได้ที่ลูกค้ามาก็ต้องคอยพูด

"สวัสดีค่ะรับอะไรดีคะ วันนี้ร้านเรามีขนมจีนน้ำยา แกงเขียวหวานไก่(บางวันเป็นลูกชิ้น) ข้าวหน้าไก่ ก๋วยเตี๋ยวหลอด แกงหน่อไม้ไก่ ต้มข่าไก่ ผัดหอยแครง (นานๆทีจะมีต้มพะโล้) แล้วก็เป็นบุฟเฟ่ต์นะคะ ตักขนมจีนและข้าวเท่าไหร่ก็ได้ แต่เรามีกับให้ชามนึงค่ะ" คิดภาพประกอบ เราพูดแล้วส่งยิ้มหวานพร้อมดัดเสียงให้ดูน่ารักสุดๆเพื่อยั่ว เฮ้ย!ดึงดูดใจลูกค้า กว่าจะสาธยายจบหิวน้ำมาก เหอๆๆ หลังจากนั้นก็ตักกับข้าวเสิร์ฟอาหาร บางทีลูกค้าเรียกใช้อะไรก็ทำตาม บางทีพอขนมจีนกับผักหมดก็ยกมาเติม เสร็จเรียบร้อยลูกค้าก็จะเรียกเก็บเงิน ก็ต้องคอยบอกว่าขนมหวานมีลอดช่องนะคะ^_^ ถ้าบางคนเอาก็ไปตักมาถ้าไม่เอาก็คิดเงินเลย คิดเสร็จก็เก็บจานเช็ดโต๊ะ

ในช่วงแรกๆนี่เราต้องล้างจานเองด้วยเพราะมีเรา แม่แล้วก็คนใช้อีกคนนึงช่วยกันทำ แต่หลังๆเราก็ไม่ต้องทำแล้วถ้าไม่จำเป็นเพราะแม่จ้างคนล้างจานมาคนนึง ซึ่งก็ดีไป เหนื่อยน้อยหน่อย โดยรวมแล้วขายตั้งแต่10.00-13.30 หลังจากนั้นก็เก็บโต๊ะซึ่งโต๊ะก็เป็นเก้าอี้ไม้หนักๆอีก กรรม! ชีวิตนี้วิบากกรรมแท้T^T

14.30-17.00:ไปซื้อกับข้าว

18.00-19.00:กินข้าวอาบน้ำ

ต่อจากนั้นถึงเที่ยงคืนก็จะเล่นเนต เออบ้าเองแหละนอนดึกเองนั่งหน้าจอคอมทุกวันปวดตาเหมือนกันนะ ทำไงได้สิ่งยั่วใจมันเยอะ 555

แต่วันนี้มีอะไรที่พิเศษแตกต่างออกไป

หลังจากเก็บร้านเสร็จลูกพี่ลูกน้องก็ชวนไปกินไอติมที่โรบินสันข้างๆบ้านพอกินเสร็จก็เดินเที่ยวซักพีกพี่ก็โทรมา(ICE)

"เฮ้ยมึงอยู่ไหนวะ ไปกินติมไม่ชวนเลยๆ"

เอาแล้วไงชั้นทำไงดี

"อออยู่กับเจ้ อะชั้นบนเดินเล่นอยู่มีไรหรอ"ทำน้ำเสียงเรียบสุดๆ

"เออกูจะกินติมลงมาเจอกันหน่อยดิ๊"

หลังจากนั้นก็เดินไปหาแต่มันดันอยู่ร้านโออิชิราเม็งกับ....

อ้าวพี่Sสวัสดีค่ะ พี่Sนี่เป็นเพื่อนสาวพี่เราเอง

"อ้าวไหนบอกจะกินติม"เราถาม

"หลังจากกินข้าวเสร็จก่อนไง"เราก็มองไปบนโต๊ะอาหารอืมมีจานอยู่4-5ใบ

มันกินคนเดียวหรือนี่เพราะพี่Sเค้ากินราเม็งครึ่งชามเอง

พอกินเสร็จก็ไปกินไอติมกว่าจะกลับถึงบ้านก็หกโมงอ๊ากก อดดูการ์ตูน><

อ้อพอกลับมาบ้านพี่Sก็ตามมาด้วย เหตุผลคือเค้ามาทำพายบลูเบอรี่เพื่อจะเอาไปขายที่ร้านอาหาร

ขอแทนบทสนทนาดังนี้

I คือIce

Aคือเรา

Sคือพี่S

S:Aคะทัพพีอยู่ไหน

A:อออยู่นี่ค่ะ ว่าพลางยื่นให้

หลังจากนั้นก็เริ่มทำพายโดยที่ก่อนหน้านี้พี่Sได้ทำขนมปังกรอบส่วนฐานพายไปแล้ว

S:งั้นเรามาเริ่มทำครีมกันดีกว่านะ

I:เฮ้ยใช้ให้คุ้มหน่อยนะ ครีมชีสเค้กก้อนนี้ซื้อมาตั้งร้อยกว่าบาท

A:อืมๆ

เราก็เริ่มแกะครีมออกจากห่อ แล้วม่อนก็โผล่มา

A:อ้าวม่อนอยากกินหรอจ๊ะ เราพูดแล้วก็ยื่นเนยบางส่วนที่ติดกับถุงที่เหลือให้

S:ดูสิมันเลียใหญ่เลย

A:ม่อนมันชอบกินพวกนี้อยู่แล้วล่ะ

I:เฮ้ยSไปหยิบมะนาวมาดิ๊อยู่บ้านนู้น

S:โหยมันไกลอะขี้เกียจ

I:เออน่าไปหยิบมา

S:งั้นคนครีมนี่ให้มันแบะๆนะ

พอพี่SไปIก็ถามเรา

I:เฮ้ยทำไงวะ เอาครกนี่ตำแม่งเลยให้ละเอียด

A:เฮ้ยเอางั้นหรอ อืมก็ได้ จะห้ามก็ห้ามไม่ทันแล้วมันตำเรียบร้อย

พอSกลับมา

S:เฮ้ย ทำไรอะ ให้ใช้ทัพพีคนไม่ได้ให้ใช้ครกตำ

I:อ้าวก็ไม่ได้บอกนิ

S:เออช่างเหอะ

และแล้วการทำพายก็ดำเนินต่อไป

S:ทำไงดีอะครีมยังแข็งอยู่เลยพึ่งเอาออกมาจากช่องแข็ง

เอาไปอุ่นเตาเวบดีมั้ย

A: อะ ไม่ได้นะ นี่มันชามพลาสติก เอางี้ดีมั้ยเอากะละมังใส่น้ำร้อนแล้วเอาชามนี่ไปวางลอย ให้มันส่งผ่านความร้อนจนครีมละลาย

I: อืมแล้วแต่

คนต่อไปอีก10นาที

A: อะเสร็จแล้ว

S: อืมล้างจานต่อ

พอถึงตอนล้างนี่สิเหอๆๆ

I: Sมึงไปล้างดิ๊

พี่Sก็ทำตามแต่มันมันมาก เพราะครีมนี่ข้นเหนียวเหนอะ

S:ทำไงดีอะมัน มันมากเลย

I:ก็สนุกอะดิ

S:สนุกตรงไหนกันล้างไม่ออก

I:อ้าวก็มัน ไง

S:อะ เล่นมุขอีกแล้ว I ไปเช็ดชามเลยไป

I:เออๆๆคร้าบๆๆทราบแล้วๆ

S:บ่นอะไรอยู่ได้คนเดียว

I:แล้วจะให้บ่นหลายคนหรือไง

S:อะ

เราก็นั่งเก็บจานไปฟังไป เฮ้อไม่เห็นเราอยู่ในสายตา สวีทกันสองคน-*-

นี่เป็นบทสนทนาเพียงบางส่วนเท่าที่พอจะจำได้นะ

ถึงแม้พี่Sจะล้างจานแล้วเราก็ต้องตามเก็บกวาดล้างต่ออีกเฮ้อกรรมเหนื่อยอีกแล้วงานนี้

งานนี้ทำออกมาต้นทุนแพงโคตรประมาณ600บาทรสชาติก็ เหอๆๆตามประสามือใหม่อะนะ ที่จริงก็ใช้ได้นะเราว่า พ่อเราเลยปลอบใจซื้อเหมาทั้งถาดเป็นกำลังใจให้พี่Sที่อุตส่าห์ทำมาทั้งวัน พี่Sก็ปลาบปลื้มแทบน้ำตาไหล พายถาดแรกขายได้แล้ว หลังจากนั้นก็ไปส่งพี่เค้าแล้วก็มานั่งเล่นเนตต่อ555

-_-"

ชีวิตประจำวันวันนี้ก็จบลงเพียงเท่านี้

บายๆ

PS ลืมบอกไปว่านี่คือเหตุผลที่เราไม่ว่างไปรับน้องนะไม่ใช่อยากโดดแต่อย่างใดที่เราต้องไปขายอาหารน่ะ

Dunkellila YpsiLuft